Persoonlijk

PERSOONLIJK | Lieve 18-jarige ik

8 januari 2018

brief

Vandaag schrijf ik een brief aan mezelf. Niet zomaar aan mezelf, maar een brief aan mezelf toen ik 18 was. 18 was een bijzondere maar ook een leeftijd met een niet al te leuke kant. Daarover wil ik graag mezelf een brief over schrijven. Ik heb deze brief recht uit mijn hart geschreven. Ik heb hiervoor niks aangepast in volgorde, om het puur te houden. Ben je benieuwd wat ik aan mijn 18-jarige zelf heb geschreven? Lees dan snel verder.

Lieve 18-jarige ik,

Kortgeleden kreeg je je diagnose Fibromyalgie. Hoewel het geen verrassing is, is het ook wel een hele stempel. En wanneer je dan als advies van je arts te horen krijgt om je aan te melden voor een Wajong uitkering omdat werken en school erg lastig zal zijn, doet des te meer zeer.
Achteraf had deze beste man wel gelijk. Helaas. Het is niet gelukt door deze stomme aandoening om scholing te volgen wat je wilde. Om te doen wat je droom was. Wat had je leven er ontzettend anders uitgezien als Fibromyalgie je niet in de weg had gestaan. 

Maar het heeft ook goede dingen opgeleverd. Hierdoor ontdekte je het bloggen en (veel) later SEO en (nog veel later) marketing. Hoewel Fibromyalgie mijn leven deels wel heeft bepaald heb je jezelf hierdoor niet uit het veld laten slaan en dat is ook iets wat je vanaf dag 1 na de diagnose hebt gezegd. Dat is nog eens doorzettingsvermogen.

En die onzekerheid van toen was niet meer dan logisch. Als het er al niet in zit om te kunnen leren, laat staan werken, hoe moet dan je toekomst er uit zien? Maar kijk nu eens waar je staat op deze dag! Had je ooit verwacht dat je in een koophuis zou zitten, een mooie auto voor de deur en een baan? Ja, hallo je hebt een BAAN! Besef even wat je hebt bereikt. Alleen maar door je doorzettingsvermogen ben je zover gekomen. Je hebt nooit op je kop laten zitten. Weet dat je al die jaren een bikkel bent (geweest).

Rond je 18e dacht je ook al dat je wel volwassen was. Nou, dat was je nog niet. Maar je groei er naar toe was er zeker. Je moest wel. En je was streng voor jezelf. Stil zitten was gewoon geen optie. Je was altijd op zoek naar een doel, of dat nu werk of school was. Maar keer op keer lukte dat helaas niet. Maar, hoe moeilijk ook, volhouden deed je ook. Net zo lang tot het lukte. Dat is nu ruim 10 jaar later zover. 

Wat ik je eigenlijk wil zeggen met deze brief, is dat het wel goed komt. En zoals je nu ziet is het ook goed gekomen. Het heeft tijd gekost, maar het is het waard. Je bent waar je wilt zijn, je hebt wat je gelukkig maakt. Genieten is nog het enige wat je hoeft te doen.

Liefs,

Ik

Only registered users can comment.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge