Persoonlijk

Persoonlijk: Ik heb Dyscalculie

9 september 2014

blogdyscalculie

Bij het blogje Sunshine Award met secrets vertelde Saskia dat ze Dyscalculie heeft. De meeste van haar lezers waren wel benieuwd wat dit precies inhoud aangezien niet iedereen wist wat het was. Al eerder schreef Saskia een persoonlijke stukje waarin zij vermelde dat ze PDS heeft. Dyscalculie heeft ook een groot deel van haar leven bepaald, vooral in haar schooltijd.
Vandaag wil ik, samen met Saskia van Iliveformydreams.com een stukje schrijven wat wij hebben meegemaakt. In een reactie gaf ik aan ook Dyscalculie te hebben en zodoende kwamen we op het idee beide een stukje te combineren.

Aller eerste even een inleiding wat Dyscaculie precies inhoud
Dyscalculie betekent letterlijk ‘niet kunnen berekenen’. Het is net als bij dyslexie in feite een andere term voor ernstige en hardnekkige problemen bij het aanleren van bepaalde schoolse vaardigheden, die niet worden veroorzaakt door een gebrek aan intelligentie of te weinig onderwijs. Bij dyscalculie gaat het om ernstige en hardnekkige problemen met het leren en vlot/accuraat oproepen/toepassen van reken-wiskundekennis (feiten/afspraken). Bron

Het automatiseren van cijfers en de berekeningen die moeten worden gedaan kloppen dus niet. Door middel van basis stappen kunnen mensen makkelijk overstappen naar andere, grotere getallen.

Nu is het tijd voor mijn verhaal!
Ik kan mij nog goed herinneren dat ik in groep 3 moeilijk mee kwam met de rest van de groep met het rekenen. Hoeveel ik ook oefende, het lukte mij gewoon niet. Ik bleef toen dan ook een jaar zitten. Wat ik echt niet leuk vond, want al mijn vriendinnetjes gingen wel over.

Uiteindelijk ging ik na dat extra jaar groep 3 wel over naar groep 4. Ik kreeg heel veel bijles, maar het leek niet echt te helpen. Ik heb eigenlijk mijn hele basisschool periode op het niveau van groep 3/4 gerekend. Verder ben ik helaas niet gekomen.

In groep 8 was het tijd voor de Cito Toets aan het einde van het jaar. Maar niet voor mij. Mijn rekenkennis was niet verbeterd en daarmee zou ik sowieso al te weinig punten halen. Dat betekende dan ook dat ik naar het speciaal onderwijs moest. Ik vond het eigenlijk niet zo erg om de Cito niet te hoeven doen. Het scheelde mij een hoop frustraties. Ik had dus veel vrije tijd die ik leuk kon besteden op school. Zo had ik wat projecten waaraan ik meedeed.

Na die zomervakantie ging ik voor het eerst naar de middelbare school, een school die gespecialiseerd is in taal- en rekenproblemen. Hier zou ik extra aandacht krijgen voor mijn rekenen. Dat klopte ook. Maar dit gebeurde helaas alleen in het eerste jaar. Ik weet niet waarom ik daarna geen bijles meer kreeg. Ik weet wel dat het nooit heeft geholpen. Wiskunde was dan ook echt een ramp. Ik vond het verschrikkelijk.

392338_317570521601168_111236308901258_1119201_800602333_n_large

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik in de derde klas weer eens een toets wiskunde had. Ik had echt weken lopen stampen op dat onderwerp. Waarschijnlijk heeft er in dat uur een engel alle antwoorden ingefluisterd, want ik had voor het eerst in mijn leven een 8 gehaald met rekenen (of in dit geval wiskunde). Ik was zo blij!
Maar dit was dan ook echt eenmalig. Daarna snapte ik die opdrachten ook niet meer. De leraar wist ook niet meer hoe hij het mij moest leren en dat frustreerde hem.

Het laatste jaar moest ik examen doen. En verrassend genoeg ook in wiskunde. Ik zag er enorm tegenop. Ik wist gewoon dat het weer een 3 zou worden, zoals altijd. En ik had achteraf inderdaad gelijk. Maar omdat het examen zo slecht gemaakt was, kwamen er 2 hele punten bij. Dankzij dat ben ik toen dus wel gewoon in een keer geslaagd (hoera!).

In de tussentijd van toen en nu heb ik mijzelf allerlei trucjes aangeleerd om toch een beetje uit de voeten te kunnen met het rekenen. Zo probeer ik bijvoorbeeld altijd even getallen te maken en vanuit daar op of aftellen. En dat geld ook om tientallen te maken. Maar hele grote getallen vanaf de 50 wordt het al snel echt lastig. En soms reken ik gewoon nog met mijn vingers.

Hoe ik mijn rekening onderhoud? Ik zorg dat alles automatisch wordt afgeschreven. Ik heb er namelijk totaal geen overzicht in. En ik pin altijd een vast bedrag aan boodschappengeld per maand. Anders verlies ik ook het overzicht. Dan weet ik precies waar het geld blijft. En als ik geld terug krijg van het kassameisje, dan moet ik echt op haar vertrouwen dat ze het goed doet, want ik zie echt niet wat ze terug geeft.
En sparen, dat doe ik ook automatisch elke maand. Anders zou ik het zelfs niet eens in de gaten hebben dat ik niet zou sparen.

Ja, je kunt wel zeggen dat dyscalculie mijn leven best wel beheerst. En ik moet echt op anderen vertrouwen dat ze het goed doen. En veranderd er iets in mijn inkomen? Dan raak ik altijd even in paniek. Want ik weet eigenlijk nooit goed hoeveel het dan daadwerkelijk is en wat ik dan nog kan uitgeven.


Dit artikel verschijnt ook op de blog van Saskia met haar verhaal.

 

Afbeeldingen van Google.

Only registered users can comment.

  1. Veel van wat je zegt is voor mij heel herkenbaar. Ik ben nooit officieel gediagnosticeerd met dyscalculie, maar alle docenten/leraren die ik ooit voor rekenen/wiskunde heb gehad waren het er wel over eens dat ik het heb. Ook op de basisschool altijd bijles gehad, iedere middagpauze zat ik op school om extra opdrachten te doen en extra uitleg te krijgen. Met weinig succes trouwens, want dankzij mijn lage score op de cito voor rekenen moest ik naar het vmbo (terwijl ik de rest makkelijk op havo niveau of hoger had kunen doen), waar ik volgens mij nooit hoger dan een 3 heb gehaald voor een toets. Ik werd zelfs een keer door een leraar uitgelachen omdat hij niet kon begrijpen dat iemand zó slecht in wiskunde/rekenen kon zijn. Uiteindelijk heb ik bij mijn examen er een extra vak bij mogen doen omdat iedereen toch al wist dat ik het met wiskunde niet zou redden, en daar kregen ze gelijk in: een 2,8 voor wiskunde en een 8 voor mijn extra vak. Op dit moment studeer ik maatschappelijk werk en dienstverlening en ik ben zó blij dat dat daar helemaal geen wiskunde bij komt kijken. Wiskunde heeft mijn leven lang genoeg zuur gemaakt..
    Zina onlangs geplaatst…Do something that scares you every dayMy Profile

  2. Ik wist al wat dyscalculie inhoudt, maar ik vind het erg leuk om jou verhaal te lezen! Alhoewel het woord ‘leuk’ misschien niet helemaal gepast is. Het lijkt me best wel een gedoe af en toe. Ik moet zeggen dat ik zelf ook altijd voor automatische afschrijvingen ga en soms echt geen ideeeee heb waar mijn geld heen is gegaan. Maar dat ligt bij mij meer aan mijn chaotischheid.

    Ik heb nu jou genomineerd voor de Sunshine Blogger Award! 🙂

    PS. Hobby mail is in de maak.. 😛
    Anna onlangs geplaatst…Sunshine Blogger AwardMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge