Persoonlijk

Het gaat niet goed met Budgie

14 mei 2016

IMG-20160513-WA0004

Ik had gehoopt dat ik dit artikel nooit zou hoeven schrijven. En dat hoeft natuurlijk ook niet. Maar dit blog gaat over mijn leven en dit moet ik ook gewoon even van mij afschrijven, geloof ik. WAARSCHUWING: Dit is een lang artikel!

Het begon ongeveer twee weken geleden (eigenlijk veel eerder, maar in onze ogen was het toen allemaal nog onschuldig). Budgie was alweer een tijdje aan het grommen, wanneer we hem wilden oppakken. Voor de operatie van de levershunt deed hij dit ook. Mij gaf het al veel eerder een seintje dat er iets was. Maar je zoekt dan toch op de één of andere manier naar iets anders.
Toch leek het, toen, bij grommen te blijven. Tot ongeveer twee weken geleden, toen hij weer ’s nachts begon te janken. Ik dacht gelijk dat het weer mis was. Hoewel de kans héél erg klein was, was ik daar zo ontzettend bang voor. Het is voor mij toch allemaal best traumatisch geweest.

Ik ben met Budgie voor zijn jaarlijkse controle naar de dierenarts geweest en heb dit toen aangegeven. Toch voelde ik mij niet zo serieus genomen. De kans is zó klein, dat het waarschijnlijk niet zo zal zijn.

PicMonkey Collage
Links: Staart gaat hangen, voor zich uit staren. Rechts: Tegen je aan leunen.

Afgelopen maandag (de vrijdag daarvoor hadden we zijn jaarlijkse controle) ging het helemaal mis. Mijn lieve Budgie kreeg precies de verschijnselen die een hond krijgt bij een levershunt (paar voorbeelden hierboven). Ik heb de dierenarts gebeld, maar er werd niet echt actie ondernomen en ook voelde ik mij weer niet serieus genomen. Toch werd ik ’s avonds om 10 uur nog gebeld. Intussen was ik al begonnen met zijn dieetvoer wat hij normaal gesproken hoort te krijgen voor zo’n shunt, maar dit kreeg hij niet omdat hij op ander dieetvoer was gezet vanwege een blaassteen. Deze arts vertelde mij dat ik met dat voer moest beginnen (al gedaan) en dat we zijn bloed gingen onderzoeken. Gelukkig herkende zij wel wat ik zei over Budgie. Ik vertrouwde in dit geval op haar.

Donderdag was het zover en moest hij even een halve dag bij de dierenarts zijn om bloed af te nemen (dit moet op 2 tijdstippen). Omdat we met Pinksteren zitten, wisten ze niet of we vrijdag al de uitslag zouden hebben, anders pas dinsdag.
Maar het werd vrijdagavond 21:30 uur toen de telefoon ging. De dierenarts. Het is zo gek, maar ik dacht nog: Alles komt goed.

shuntBron

Maar de uitslag was helaas niet goed. Hoe uitzonderlijk het ook is en een levershunt op deze leeftijd is al zo uitzonderlijk. Bij Budgie is helaas het ergste geval. Er heeft zich weer een nieuwe shunt gevormd. Ik had verdomme gewoon gelijk en mijn gevoel was al vanaf het begin af aan goed.

Het enige wat we niet weten is waar de shunt zich bevindt. Dit kan weer net als de vorige keer, om de lever heen zijn. Maar in het allerslechtse geval in de lever. Om de lever heeb valt nog te opereren, maar wanneer het in de lever zit niet.

Het is nu 7 maanden geleden dat Budgie aan zijn eerste levershunt is geopereerd. Dit is een hele zware operatie. En helaas is dus eigenlijk de operatie niet geslaagd. Wij (ik, mijn vriend en mijn ouders) staan nu voor de vraag of wij hem nog een keer willen laten opereren.
Maar we twijfelen héél erg of dat dat wel gaat helpen. Wie weet dat er over 7 maanden dan weer een nieuwe shunt vormt.
Wanneer we niet kiezen voor de operatie blijft hij dit voer eten en krijgt hij (wanneer nodig?) medicatie.
Hoe oud hij hiermee kan worden weet ik eigenlijk niet. Het is ook afhankelijk van hoe snel zijn klachten zullen verergeren en wij misschien de keuze voor hem moeten gaan maken.

IMG_20160513_185033

Zoals jullie zullen begrijpen staat mijn hoofd totaal niet naar mijn blog op dit moment. Hoewel ik nog wel twee deadlines heb staan. Deze werk ik gewoon af. Het is dus niet zo dat ik een blog word met alleen maar advertenties en reviews. Maar deze afspraken waren al voor dit gebeuren gemaakt.
Ik was eigenlijk weer op de tour om back to bloggen te zijn en elke maandag, woensdag en zaterdag te bloggen. Maar voor nu blog ik wanneer ik daar zin in heb.

Hier staat het eerste artikel over Budgie met zijn levershunt.

En ik schreef ook een artikel over de operatie die Budgie toen had gehad.

Only registered users can comment.

  1. Helemaal begrijpelijk dat je nu geen zin in bloggen hebt! Wat naar dat het zo slecht gaat met jullie kleine schat en dat ze je niet gelijk serieus namen! Geniet lekker van Budgie dat is veel belangrijker 🙂

  2. OH NO. Wat super naar zeg. Ook altijd zo vervelend als je niet serieus genomen wordt, dan had er veel eerder actie ondernomen kunnen worden. heeft m’n beterschapskaartje toch niet geholpen 🙁 Ik ga heel hard voor je duimen<3 En geef Budgie maar een dikke knuffel van me! Succes ook met het beslissen van een nieuwe operatie… Lastig, aangezien de vorige niet heeft geholpen en het toch een erg zware operatie is… Hou me op de hoogte!xx
    Sas onlangs geplaatst…Inspirerende tekeningen: Heather StillufsenMy Profile

  3. Hallo Simone, wat zielig voor Budgie en jou, pijn lijden wil je natuurlijk niet voor je schattige hondje. Sterkte toegewenst met deze lastige situatie en je dillemma wat nu te doen.

    Hartelijke groet van Anneke van Sprang

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge